Good Charlotte in 013

De Groningsband MakeBelieve mocht donderdagavond de Good Charlotte-fans opwarmen in 013 in Tilburg. Ze konden het helaas niet echt waarmaken. Bij de vraag wie er dit jaar naar Lowlands gaat gingen genoeg vingers de lucht in, maar bij de vraag wie hen daar dan ook komt opzoeken bleef het angstaanjagend stil in de zaal. De band kon er wel om lachen, maar typerend voor de positie van het voorprogramma bij een rockshow is het wel.
Bij het optreden van de Amerikaanse poppunk band Good Charlotte ging ook niet echt het dak eraf. De jongens uit Waldorf, Maryland, zijn geen spat veranderd de afgelopen jaren, maar echt een feestje bouwen doen ze niet.
Het optreden is een paar weken geleden aangekondigd als albumpromotie voor de nieuwe plaat van de band. Dat album is nog steeds niet uit, de jongen van de merchandise wist me wel te vertellen dat het vermoedelijk in oktober eindelijk in de winkel liet. Maar de broertjes Madden, gitarist en toetsenist Billy Martin, bassist Paul Thomas en drummer Dean Butterworth speelden opvallende weinig nummers van dat zogenaamde nieuwe album. Een van de drie kreeg wel wat meer aandacht en zanger Joel legde uit dat broer Benji het geschreven zou hebben over zijn ex. Benji, die maar wat graag meespeelde, was overigens vreselijk schor, door het feesten de dag daarvoor, zo zegt hij zelf. Ik vraag me af of hij inmiddels niet permanent schor is, door het ruige leven van de rockster.
Joel blijkt wel een praatjesmaker en praat de nummers met veel plezier aan elkaar. Hij is er, zo bleek, van overtuigd dat wij wereldkampioen worden op het WK voetbal en hij voelde zich helemaal welkom in de popzaal. Geen noot werd vals gezongen, stiekem moest hij wel af en toe in het tekstboek kijken, dat aan zijn voeten lag. Ach, de mannen zijn er ook een tijdje uit geweest.

Veel oude nummers kwamen voorbij, zelfs van het eerste album Good Charlotte werd wat gespeeld, hoewel je zou denken dat de jongens deze nummers al lang ontgroeid zijn. Lifestyles of The Rich And Famous blijkt toch de gangmaker te blijven, daar komen ze nooit meer van af. En als dat de toonzetter is voor het volgende album, dan belooft het veel goeds. Maar ze hangen steeds meer naar de rap, wat absoluut niet bij het GC imago past. En dat is zonde, want nog steeds hebben ze veel energie, ook zeker op het podium. Benji en Joel dragen de show, maar ze zouden het niet kunnen doen zonder Billy of Paul. Na 10 jaar staat er nog steeds een hechte band on stage.