Aan de band lag het niet. Lostprophets speelde vrijdagavond een goede tweede show in Nederland, eerder deze week stonden ze in 013 in Tilburg. De Welshe band wordt voorgegaan door The Blackout. Een bandje uit Noord-Wales speelt een combinatie van hardcore en screamo, wat er bij veel bezoekers ingaat als zoete koek. Er ontstaat een moshpit, waar de band duidelijk van gediend is, zoals een van de zangers ook nog even zegt als hij aan zijn knieën aan de balustrade van het balkon hangt.
Zoals altijd in de Melkweg betreedt de hoofdact precies op tijd het podium, onder luid gejuich, begeleid door If It Wasn't For Hate van het nieuwe album The Betrayed. Het is duidelijk dat de band de ruige kant wil benadrukken in de show. Ze spelen voornamelijk de harde nummers uit hun repertoire, zoals Dstryr/Dstryr van het nieuwe album The Betrayed en oude songs als Shinobi vs. Dragon Ninja (Thefakesoundofprogress, 2000), Burn Burn en Start Something (Start Something, 2004).
Nummers van het derde album Liberation Transmission uit 2006 worden uitvoerig meegezongen (A Town Called Hypocrisy, Everyday Combat, Can't Catch Tomorrow), maar er wordt meer gefeest op het hardcore-geluid. Veel bezoekers lijken een kaartje te hebben gekocht om helemaal uit hun dak te gaan en minder om naar de band te kijken. Schreeuwende tienermeisjes staan dan ook niet vooraan, maar wanen zich veilig op het balkon of achter in de zaal.
Hoogtepunten van de avond zijn de uitvoeringen van For He's A Jolly Good Felon, Last Summer, Last Train Home en Where We Belong. Bij de grootste hit van de laatste jaren gaat werkelijk het dak eraf: Rooftops. Het blijkt vooralsnog als het beste nummer, weliswaar het meest commercieel, van de post-hardcore band.
Zanger Ian Watkins is niet altijd even goed te horen, laat staat te verstaan, door het gebrekkige geluid. Gezang gaat verloren in een drukke zaal met schreeuwende fans en het is lastig om melodieën te herkennen. Dat is het nadeel van een kleine zaal, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. Watkins profileert zich wel als een stage animal - hij spingt en gilt en doet wild, hij lijkt onvermoeibaar, het publiek hangt aan zijn lippen.
Na een magere toegift gaat plots het zaallicht aan. Geen concertbezoeker in de zaal heeft ooit eerder zo'n abrupt einde meegemaakt.
'When our time is up, when our lives are done, will we say we've had our fun?'
Lostprophets - Rooftops
Geen opmerkingen:
Een reactie posten