Bewust

Ik durf nog niet zonder dat het schaamterood op mijn wangen verschijnt, te zeggen dat ik al dan niet bewust bezig ben met het beschermen van de natuur.
Een paar jaar geleden speelde dit vraagstuk wat mij betreft helemaal niet: op de middelbare school was ik veel te veel bezig met overleven en het halen van mijn diploma, de eerste paar jaar van het studentenleven was ik er nog niet eens helemaal zeker van wat me nu wel of niet boeide.
Maar sinds kort, een paar Klimaattoppen en Co2 afspraken later, moet ik wel zeggen dat ik me zorgen begin te maken.
Niet overdreven natuurlijk - hier kom ik later op terug. Maar wel in zoverre dat het me opvalt dat de zomers natter zijn, de winters milder (oke, ik ben een koukleum, dus hier praat ik niet over mee - dat wordt nog wat, als ik met kerst in Finland zit, waar het rond die tijd -10 is). Al een paar weken roepen mijn moeder en ik elke dag in koor: 'Weer een natuurramp!' Want als je er op gaat letten: werkelijk elke dag is er wel iets over te horen/lezen. Zijn het geen bosbranden in Australie of Californie, dan is het wel tyfoon Ida in El Salvador of hevige regenval in Azie. Natuurlijk is niet alles te wijden aan het veranderende klimaat en de opwarming van de aarde, maar ik ben pessimistisch over de vraag of het er helemaal niets mee te maken heeft.
Ik maak me dan ook best druk over 'Amersfoort aan Zee': de voorspelling dat de kustlijn van Nederland in de toekomst een stuk opschuift, waardoor Amersfoort aan zee komt te liggen. Ik woon in de polder, dus voor ons zou dat een doemscenario zijn. Het is onwaarschijnlijk: maar stel je voor. Een waterramp als in '53 is nooit helemaal te voorkomen, denk ik dan (naief?).
Enfin, in het verlengde daarvan, vind ik dat we allemaal wat meer zouden moeten geven om het milieu. Ik word bijvoorbeeld woest als ik twee huppelkutten in de bus een verpakking van Liga opzettelijk op de vloer zie gooien. Mee eens, dat heeft weinig van doen met het milieu, maar het gaat om het idee: zijn deze meisjes nooit opgevoed, zoals ik dat wel ben? Met waarden en normen en het besef dat je zelf verantwoordelijk bent voor je troep?
Maar dit gebeurt niet alleen in de bus: geregeld ligt het bushokje vol met peuken, het grasveldje een eindje verderop bedolven met chipszakken. Om nog maar te zwijgen over kauwgom (moeilijk afbreekbaar, net als plastic overigens - ik kan eerlijk zeggen dat ik nog nooit mijn kauwgom op de grond heb uitgespuugd). Nee, ik ga niet vrijwillig de buurt schoonprikken. Maar als ik in onze straat een rondslingerende chipszak vind, neem ik hem wel mee en gooi hem in de container. Dat dan weer wel.
Maar eerlijk is eerlijk: verder ben ik niet erg bewust met het milieu bezig. Ik eet geen biologisch voedsel en laat de kraan lopen tijdens het handen wassen. Maar ik probeer er wel op te letten dat er nooit een lampje te veel brandt, haal altijd alle opladers uit het stopcontact en douche al een stuk korter dan vroeger. En het maakt me wel (een beetje, want smaakt het nu zo anders?) uit of ik eieren eet van scharrelkippen en spoor mijn ouders aan om spaarlampen te kopen (al hebben ze wel een punt: in een kamer, laten we zeggen de wc, waar het ligt zo kort aan is, heeft een spaarlamp helemaal geen zin).
Maar ik zit nog evenveel achter de televisie of een laptop, wat dat betreft bespaar ik geen energie. We hebben ook nog niet geinvesteerd in een zonnecollector. Ik heb me heel lang afgezet tegen leer: het stinkt, het voelt raar en het is barbaars. Helaas ben ik daar, nu ik wat volwassener ben, ook wel overheen. Wat dat betreft is het wel een voordeel: echt leer is bijna niet te betalen (voor een student), en dus ben ik voor nu overgeleverd aan het mooie, eerlijke nepleer (ik zal niet beginnen over de vraag waar het geproduceerd is, dat bewaar ik voor een andere keer).