Een reis van hooguit vijf, zes uur, heeft gisteren bijna 24 uur geduurd. Het is hooguit drie uur vliegen van Finland naar Amsterdam, maar als er iets mis gaat, gaat het blijkbaar ook goed mis.Om zeven uur al, stonden wij op en om negen uur werden we opgehaald om naar het vliegveld te gaan: Kittila, dichtbij Levi, Finland. Om elf uur stond de vlucht gepland, helaas werd dat twaalf uur: het de-icen (een totaal nieuw begrip voor mij; het houdt in dat het vliegtuig ontdaan moet worden van ijs en sneeuw, wat ze doen door het hele toestel in te spuiten met oranje en groene vloeistof - wat nooit goed voor het milieu kan zijn) duurde drie kwartier, gevolgd door een sterke zeepgeur in de cabine. Het personeel nam nog snel wat kiekjes: vast hun eerste keer vliegen op dit traject, schattig.
Het opstijgen liep gesmeerd. Na het een halve minuut op volle toeren draaien van de motor ('veiligheidsvoorschriften' bij koud weer - lees: -20), stegen we snel op, om in een dikke wolkenlaag te verdwijnen. Dag Finland.
Snel zouden de stewardessen (en een enkele steward, je weet wel) gaan lopen en het lampje 'fasten seatbelts' uitgaan. Maar na een kwartier bleven de lampjes aan en had de (co?)piloot een onaangename mededeling, die hij hakkelend en stotend ten gehore bracht: bij het opstijgen had de staart van het vliegtuig de grond geraakt, dat hadden we vast wel gevoeld. Nee, maar het was blijkbaar toch noodzakelijk om een tussenlanding te maken, om de schade te controleren (weer: 'veiligheidsvoorschriften').
Na een uur landden we op Rovaniemi: zo'n 200 kilometer naar het zuiden, op de Poolcirkel. 'The official hometown of Santaclaus'. Hoewel wij niet het idee hadden dat het nu zo ernstig was, stonden er op Rovaniemi ontelbaar veel ambulances en brandweerwagens op ons de wachten: de landingsbaan werd verlicht (want al bijna donker inmiddels) door flikkerende oranje lampen. Toen we veilig op de grond stonden, reden deze ook meteen weer weg: goed geland, dus geen gevaar meer.
De piloten konden ons, nog een uur later, vertellen dat er geen schade was (wat blijkbaar te zien is aan een meter, die wordt ingedrukt wanneer de staart de grond raakt: is deze groen, dan is het oke, wanneer rood, dan niet. Echter: die meter is alleen te zien op de staart, en om hem af te lezen moet het vliegtuig dus toch op de grond staan...). Het moest echter bevestigd worden door een bevoegde engeneer. Nu was er een passagier aan boord, geschikt om dat te doen: een werknemer van Transavia, net terug van een vakantie in Finland. Toevallig. Dit hoorden we pas later: er werd ons op dat moment voorgehouden dat er speciaal iemand uit Nederland moest worden overgevlogen. Die avond zouden we weer verder kunnen (toen 2 uur 's middags).
Vervolgens hebben we meer dan acht uur op het vliegveld van Rovaniemi moeten vertoeven, met enkel 2x 15,- per persoon aan tegoed bonnen voor eten en drinken (deze werden uitgedeeld, onder luid protest van het personeel: 'Zoveel eten hebben we helemaal niet!').
Weinig informatie was beschikbaar en het verhaal veranderde keer op keer, en dan heb ik nog niet eens wat gezegd over de geruchten die de ronde gingen. Niet een inspecteur, maar een hele nieuwe crew moest worden ingevlogen (niet erg: die piloot kwam er wat ons betreft niet meer in). De nieuwe vertrektijd - wel met hetzelfde vliegtuig - werd verzet van negen, naar tien, naar twaalf. Het werd een uur 's nachts (want opnieuw de-icen, wat pas kan vlak voor vertrek). Vanwege het gebrek aan informatie, waren we wel overgeleverd aan al de geruchten en de korte berichten die iedereen van de iphones en laptops plukte: het had inmiddels het nieuws bereikt: eerst het Finse, later ook het AD, de Telegraaf en SkyRadio.
De nieuwe bemanning leek wat professioneler: geen foto's, geen tijd rekken: gewoon recht toe, recht aan werken. Dat hadden we nodig. Uiteindelijk verliep de vlucht voorspoedig, na een hele dag te hebben moeten wachten en gissen. Maar: wel nog een paar uur in Finland.
Om zes uur 's ochtends lag ik in mijn bed. Ik had drie uur in de middag thuis kunnen zijn. Een ware les: niet meer met Arke Fly en beter opletten bij de instructietape.
'Keep your drink, just give me the money'
Pink - U + Ur Hand
Gestrand vliegtuig alsnog op Schiphol - AD
Geen opmerkingen:
Een reactie posten