maandag 5 oktober 2009
Remarque
Als goede journalist, heb je altijd een bepaalde hoeveelheid kritiek nodig. Van anderen, maar ook van jezelf. En niet alleen op anderen, maar ook op jezelf. Ik vind dat je als journalist altijd jezelf moet (willen) verbeteren, altijd net even wat meer willen doen dan anderen en dan bij je vorige stuk. Ik heb zelfkritiek echt aan moeten leren. Vroeger schreef ik een stuk in een keer: ik hou niet van herschrijven. Dat kost tijd en meestal heb ik het idee dat het een tweede keer niet zo zeer duidelijker op papier komt. Maar tijdens mijn stage bij een lokale krant heb ik wel een wijze les geleerd: het kan altijd anders en het kan altijd beter. Herschrijven mag dan vervelend zijn, soms komt het een artikel wel ten goede. Je moet willen inzien dat hoe jij het doet, niet de enige goede is. Tjsa, dat kan wel eens vervelend zijn. Maar kritiek draagt bij aan je ontwikkeling. Niet alleen als journalist. In college was eens Niels 't Hooft te gast, een freelance gamejournalist. Hij vertelde iets wat mij heel bekend in de oren klinkt: ,,Als ik nu iets schrijf, vind ik altijd dat dat veel beter is dan wat ik vorige week schreef, of een jaar geleden. Ik kan het vaak niet eens teruglezen, vreselijk." Dat geldt ook voor mij: ik kan mij niet voorstellen dat ik twee jaar geleden een acht heb gehaald voor een stuk, wat ik nu vreselijk vind. Als ik dat nu had moeten schrijven, had ik het heel anders gedaan. En hoewel ik er toch een goed cijfer voor heb gehaald: het voldoet nu niet meer aan de eisen die ik aan mijzelf stel. Dat betekent dat ik toen al goed schreef, maar dat het in die twee jaar alleen maar beter is geworden. En daar mag ik best trots op zijn, zeker op de momenten dat ik het idee heb dat ik vastloop wat betreft persoonlijke of journalistieke groei: dat valt dus allemaal best wel mee. Kritiek kan vervelend zijn. Het kan je demotiveren. Maar een beetje zelfrespecterende journalist bekijkt het anders: het draagt bij aan een toekomst van het schrijven van alleen maar leuke, mooie, ontroerende en inspirerende stukken. Dat is mijn utopia.
Labels:
student leven journalistiek
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten