Mijn eerste reactie bij de vertoning van een concertregistratie van Green Day in Munich was: te gek! Daar moet ik bij zijn! Het was dan ook wel de moeite waard, maar niet bijzonder.
Maandagavond 22 november draaide Green Day 21st Century Breakdown in Pathé Arena in Amsterdam. Het was maar goed dat ik weken van tevoren al kaartjes had besteld, want de zaal was uitverkocht. Helaas was het een kleine zaal en was de akoestiek niet perfect, waardoor bezoekers niet het maximale uit hun aanwezigheid konden halen. Dit probleem was makkelijk te verhelpen geweest, want aan Green Day lag het niet.
De concertenreeks bij het album 21st Century Breakdown (2009) was weer spetakel, net zoals we van de band hebben gezien bij de American Idiot-tour. De show was tegelijkertijd dan ook niets nieuws. Veel nummers die bij American Idiot werden gespeeld, worden ook nu uit de trucendoos gehaald. De kijker van de concertregistratie zal dit echter niet zo opvallen: veel nummers zijn er uit geknipt. Alleen de nummers van het laatste album, de belangrijkste van de AI-plaat en wat oude klassiekers blijven over (She, When I Come Around, Brain Stew, Jaded - Longview schittert van afwezigheid). Dit resulteert in grove heiligschennis: midden in Jesus Of Suburbia wordt het nummer afgekapt, om de kijker verbrouwereerd achter te laten.
Niets nieuws is dat afgesloten wordt met Good Riddance, maar commentaar op de show laat ik hier achterwege. Vooraf werd beloofd dat het publiek maar liefst negentig minuten zou kunnen genieten van hun helden, maar er blijven er maar 75 van over. Ik hoop eerlijk waar dat op de dvd wat minder is geknipt in een show die zorgvuldig is samengesteld.
Green Day in de bioscoop zien is een aparte gewaarwording. Het publiek zit, op vijf hysterische tienermeiden na, muisstil van de film te genieten. Achteraf volgt een ingetogen applausje. Het is de vraag waarom de band er voor heeft gekozen om de film te vertonen in bioscopen. Het idee is hartstikke leuk, maar valt een beetje in het water doordat er zoveel mist. Wie het concert niet in een theater heeft gezien, zal dat echter niet zo opvallen. En dan blijft er gewoon een lekker rockconcert over, waar je - ook hutjemutje in een volle bioscoopzaal - razend enthousiast van wordt.
Maandagavond 22 november draaide Green Day 21st Century Breakdown in Pathé Arena in Amsterdam. Het was maar goed dat ik weken van tevoren al kaartjes had besteld, want de zaal was uitverkocht. Helaas was het een kleine zaal en was de akoestiek niet perfect, waardoor bezoekers niet het maximale uit hun aanwezigheid konden halen. Dit probleem was makkelijk te verhelpen geweest, want aan Green Day lag het niet.
De concertenreeks bij het album 21st Century Breakdown (2009) was weer spetakel, net zoals we van de band hebben gezien bij de American Idiot-tour. De show was tegelijkertijd dan ook niets nieuws. Veel nummers die bij American Idiot werden gespeeld, worden ook nu uit de trucendoos gehaald. De kijker van de concertregistratie zal dit echter niet zo opvallen: veel nummers zijn er uit geknipt. Alleen de nummers van het laatste album, de belangrijkste van de AI-plaat en wat oude klassiekers blijven over (She, When I Come Around, Brain Stew, Jaded - Longview schittert van afwezigheid). Dit resulteert in grove heiligschennis: midden in Jesus Of Suburbia wordt het nummer afgekapt, om de kijker verbrouwereerd achter te laten.
Niets nieuws is dat afgesloten wordt met Good Riddance, maar commentaar op de show laat ik hier achterwege. Vooraf werd beloofd dat het publiek maar liefst negentig minuten zou kunnen genieten van hun helden, maar er blijven er maar 75 van over. Ik hoop eerlijk waar dat op de dvd wat minder is geknipt in een show die zorgvuldig is samengesteld.
Green Day in de bioscoop zien is een aparte gewaarwording. Het publiek zit, op vijf hysterische tienermeiden na, muisstil van de film te genieten. Achteraf volgt een ingetogen applausje. Het is de vraag waarom de band er voor heeft gekozen om de film te vertonen in bioscopen. Het idee is hartstikke leuk, maar valt een beetje in het water doordat er zoveel mist. Wie het concert niet in een theater heeft gezien, zal dat echter niet zo opvallen. En dan blijft er gewoon een lekker rockconcert over, waar je - ook hutjemutje in een volle bioscoopzaal - razend enthousiast van wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten