Dat de Amerikaanse alternatieve rockband Jimmy Eat World met hun nieuwe album Invented de plank compleet misslaat, blijkt wel uit het concert dat zij woensdag 3 november gaven in de Melkweg, Amsterdam. Oude nummers konden rekenen op enthousiaste reacties uit het publiek, bij de nieuwe nummers bleef het angstvallig stil.De band opent met het altijd opzwepende Bleed American. Dat is typisch: veel bands met een nieuw album openen met het sterkste nummer van die plaat. Dat Jimmy dit nummer als opener neerzet, zegt iets over hoe zij zelf tegen het album aankijken (ze zullen wel weten dat ze zich dit keer niet profileren als 'alternatieve rockband').
Invented is compleet anders dan voorgaande platen van JEW. Waar je vroeger kon rekenen op uptempo nummers met veel gitaarspel, nu zijn de teksten en de tonen softjes. Dat is jammer, want ik keek echt uit naar een spetterend nieuw exemplaar. Zanger Jim Adkins schreef de songs voor Invented vanuit character writing. Hij bekeek foto's en schreef daar verhalen bij. Het is een totaal andere aanpak en zeker komen er interessante nummers uit. Maar dat is veelal geen passend geluid bij het bestaande JEW repertoire.
Even vroeg ik mij af of het aan mij lag. Misschien willen fans van de band zo'n verandering wel graag zien. Maar het blijkt tijdens het concert het tegenover gestelde. Alleen tijdens het ene betere nummers op de plaat (de eerste single My Best Theory) gedraagt het publiek zich zoals het hoort bij een rockconcert. De andere nummers lenen zich daar niet voor, waardoor het gros van het publiek met zijn armen over elkaar naar het viertal staat te kijken.
The Middle, Futures, Always Be, A Praise Chorus en Hear You Me zijn klassiekers en brengen de toeschouwers in beweging. Het nummer Action Needs An Audience, gezongen door gitarist Tom Linton is al helemaal een misser. Ik word er niet warm of koud van.
Het is allemaal een beetje jammer. Ik wilde JEW graag live zien: de laatste keer dat ik ze op het podium zag was als voorprogramma van Green Day in 2005. Daarna zijn ze voor mij uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands, maar dat plekje zullen ze nu aan iemand anders moeten afstaan. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder bij een concert ben weggegaan, maar Jimmy kon mij geen minuut langer vermaken. Zonde dat ik Sweetness heb gemist; ik weet zeker dat ze die gespeeld hebben en dat het publiek razend enthousiast zal zijn geweest. Maar eerlijk is eerlijk: vier dagen eerder zag ik My Chemical Romance en iets moet wel héél goed zijn, wil het die ervaring overtreffen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten