Bedmens

Ik ben gek op bedden. Ik kan wegdromen bij mooi opgemaakte bedden in tijdschriften. Ik loop verrukt over de slaapkamer afdeling van de Ikea. Ik heb duizend kussens en kan zo nog een paar leuke dekbedhoezen kopen. Ik hou er van om in bed te liggen, te hangen of te lezen - van midden op de dag tot 's avonds laat. Ik hou alleen minder van het bed opmaken. Ik heb een jaar geleden een tweepersoonsbed gekocht. Hiervóór moesten mijn vriend en ik namelijk elk weekend mijn matras van het bed halen en naast het extra matras op de grond leggen, wilden we lekker knus naast elkaar slapen. Ik heb nu een prachtig bed met een stalen zwarte frame, met bolletjes op de hoeken. Ik ben er helemaal weg van. Maar wat ik me nu al een tijdje afvraag: waaraan geef ik later de voorkeur? Nu vind ik het namelijk heerlijk om naast mijn vriend in slaap te vallen, dicht tegen elkaar aan. Maar ik moet toegeven dat ik het ook wel eens fijn vind om alleen in mijn bed te liggen. Zonder dat je moet oppassen dat je de ander wakker maakt als je je omdraait. En het is al helemaal lastig als je verkouden of ziek bent: bij elke snotter voel ik me minder op mijn gemak omdat ik mijn vriend ook niet uit zijn slaap wil houden. Trouwens, ik word ook wel eens wakker als hij beweegt en het hele bed mee schudt of als hij de dekens van me aftrekt. Het is behelpen. Mijn ouders slapen al zo lang ik me kan herinneren in verschillende bedden. Twee matrassen op twee aparte bedframes die wel tegen elkaar aanstaan. Maar met ieder zijn eigen dekbed. Als je zo lang bij elkaar bent als mijn ouders hoef je misschien inderdaad niet meer zo nodig elke nacht lepeltje-lepeltje te liggen en het schept een stukje privacy, maar ik denk toch dat ik de intimiteit zou missen. Mijn schoonouders daarentegen hebben nog een smal tweepersoonsbed. Zij moeten elkaar geregeld wakker maken, maar niets heeft hen er nog toe gezet om het net als mijn ouders op te lossen. Ik denk dat deze voorkeuren een beetje typerend zijn voor het soort mens dat ze zijn. Mijn ouders verschillen zó van mijn schoonouders. De ouders van mijn vriend raken elkaar vaak liefdevol aan en hoewel ik weet dat mijn ouders veel van elkaar houden, ik zie dat niet vaak bij hen gebeuren. Mijn schoonouders zijn vrijer, opener en ongeremder. Zij doen wat ze willen en halen het niet in hun hoofd om zich te schamen voor wie ze zijn. Ras-Amsterdammers. Mijn ouders zijn Rotterdammers en toch net wat preutser. Je hoort mensen vaak zeggen: ik hoop niet dat ik zo als mijn moeder word! Dát zul je van mij niet horen. Maar het geldt wel voor intimiteitgehalte dat ik hoop nog jaren te hebben: doe mij maar lekker een knus, warm tweepersoonsbed. Ik zou er hele dagen in kunnen blijven liggen.