Beleving

2005, Ahoy, Rotterdam. Eindelijk ga ik dan mijn favoriete band in concert zien. Maanden heb ik naar deze dag uitgekeken. Ik heb vijf uur voor de evenementenhal gezeten, gelukkig was het mooi weer. Ik had enkel wat te eten en drinken bij me, verder niets. Een paraplu, ja, voor het geval dat. Na een paar uur vormde zich voor de deuren van Ahoy een rechte lijn over het plein van groepjes fans. Mensen die net als ik zo graag vooraan wilden staan. Ja, wat ik al niet overhad voor een band. Maar hoe dan ook is die avond er een die ik niet snel zal vergeten. Ik heb alle zintuigen toen wagenwijd opengezet en ik heb alle indrukken diep in me opgenomen. Ook die van het lauwe bier in mijn nek en het gevoel toen ik flauwviel door de drukte. Het ging er heel anders aan toe bij een concert in december vorig jaar. Toen stond ik niet vooraan en hoewel dat nu niet een van mijn prioriteiten meer is, je maakt een rockconcert dan toch heel anders mee. Het was weer in Ahoy, maar de 'vibe' hoog op de tribunes is heel anders dan op de vloer. Maar daarnaast heb ik het idee dat mijn beleving van die laatste avond in Ahoy heel anders is dan de eerste door een andere factor. Ik heb dit concert namelijk voornamelijk vanaf een beeldscherm bekeken. En niet vanaf de grote monitor omdat ik het podium maar met moeite kon zien, nee vanaf mijn kleine, twee bij drie centimeter grote, schermpje op mijn digitale camera. Ik heb namelijk alles willen vastleggen. Iedere leuke uitspraak, elk mooie danspasje en elke grap wilde ik vereeuwigen in mijn persoonlijke collectie. Want de laatste tijd film ik veel bij concerten. Maar eigenlijk is het zo ontzettend zonde. Als je een concert op een schermpje wilt zien, kun je net zo goed wachten tot de dvd uit is. Dat scheelt ook nog eens een hoop geld. Er gaat een hoop sfeer aan je voorbij als je alleen maar bezig bent met filmen. Je moet er bovendien ook nog eens op letten dat je zelf niet te hard meeblèrt, want ook dát wordt vastgelegd. Die filmpjes kijk ik nooit meer. Wel denk ik vaak terug aan de concerten waar ik met mijn volle verstand bij was. Ik heb me voorgenomen om nooit meer een camera mee te nemen naar een optreden. Alleen op die manier kan ik 100% van een artiest en de muziek genieten en beleef ik het op de manier zoals het bedoeld is.