9

Zo lang hoef ik niet meer naar school. Maar juist nu, het laatste half jaar, besluiten docenten om mij even lekker 'helemaal binnenste buiten te keren'. Jeweetwel: 'we breken je eerst af en bouwen je dan weer op' - dat idee.
Ik weet, denk ik, erg goed hoe ik in elkaar zit. Dat is de laatste jaren zo gegroeid en het vergt veel objectief observatievermogen. Anderen vind ik moeilijk om te 'lezen', mezelf ken ik inmiddels van voor naar achteren (wat een grap). En nog nooit heb ik het bij mijn opleiding meegemaakt dat docenten zich werkelijk interesseren voor wie ik echt ben of hoe ik in elkaar zit. Bijna vier jaar lang had ik het idee dat ik voor hen enkel een nummer was (1513220), in plaats van een leerling met een naam.
Maar de docenten die ik nu heb, analyseren me: ze willen weten wat mij beweegt, waarom ik de dingen zeg die ik zeg en de dingen doe die ik doe. En ik twijfel er niet aan dat zij precies weten wat het betekent als ik juist veel oogcontact maak (dat ik erg goed oplet?) of als ik even onderuitgezakt zit ('ik weet het toch allemaal veel beter'). Maar dat is vervelend, want het betekent ook dat je de hele dag op je best moet zijn, willen de docenten een goed beeld van je krijgen (al is dat dan een gefabriceerde versie van mij: ik ben op school natuurlijk nooit helemaal mezelf).
Ze vroegen ons om een enneagram te maken: een diagram waarin negen persoonlijkheidstypen allemaal een eigen nummer hebben. Omdat ik mijzelf zo goed ken (hulde), kon ik raden wat er uit kwam - en ik had nog gelijk ook, al zijn de testen die je op internet vindt altijd verschillend en helemaal zeker weet je het nooit. Daarnaast heb ik, zoals eerder genoemd, iets tegen hokjes.
Uit mijn enneagram kwam een '9': de perfectionist. Volgens de site ben ik 'niet snel tevreden, kritisch voor zichzelf en anderen, maak ik me zorgen om fouten te maken en erger ik me aan fouten van anderen'. Herkenbaar. Op plaats twee en drie staan respectievelijk de succesvolle werker en de romanticus. Daar kan ik ook mee leven.
Wat er dan weer niet uit de test komt, zijn andere eigenschappen die ik wel bij mij vindt passen, zoals egoïstisch, kieskeurig, goedgelovig (bij een Pink concert was een gedeelte afgesloten, de beveiliging beweerde: 'De koningin komt!' - ik moest serieus even nadenken), manipulatief en hypochondrisch (bij elk pijntje kan ik enge dingen denken). Niet zozeer goede eigenschappen, als ik het zo lees.
Volgens een test in de Viva ben ik een conformist: 'Conflictvermijdend en altijd op de achtergrond. Wil aan de verwachtingen voldoen. Is streng voor zichzelf en heeft moeite met kritiek. Past zich altijd en overal aan, is introvert en bescheiden. Een controlefreak die door wat ze doet wil bewijzen dat wat ze doet de moeite waard is (ik doe dus ik besta). Kropt alles op'. That's me.
Ik geloof er sterk in dat je met eerlijkheid het verste komt. Maar dat betekent niet dat ik altijd maar mezelf hoef te zijn: ik vind best dat ik me af en toe wat groter mag voordoen dan dat ik me voel, zeker in de klas. Want mijn docenten hoeven niet te weten dat ik eigenlijk best zenuwachtig ben voor wat het vak voor me in petto heeft, en zij zijn toch degenen die me er op moeten voorbereiden. Gelukkig weet ik ook van mezelf dat ik goed kan doen alsof.

'Remember to learn to forget'
Green Day - Before The Lobotomy

www.locomotiva.nl/test.php