In Schrijven Magazine las ik dat het bij een songtekst voornamelijk draait om de titel. Nu ben ik waardeloos in het onthouden van titels, en dan voornamelijk van nummers - al is het nog van een artiest waar ik weg van ben. Voor mij doet de titel er dan ook niet echt toe.
De schrijver van het artikel zegt dat hij het raar vindt dat de titel zo belangrijk is en vindt: ach, er moet toch iets op het doosje staan. Vaak is de titel de kernzin of -woord van het lied, een stukje dat steeds terugkeert of dat bij de luisteraar blijft hangen. Hij zou niet van buiten de tekst mogen komen, maar moet eruit voortkomen. Dan is het niet zo gek dat het nummer om de titel wordt heen gebouwd.
En da's handig, want op deze manier is het makkelijk om een nummer te onthouden en kun je het er over hebben met iemand anders (want het is niet zo dat ik dan maar een stukje zing, als ik niet op de titel kan komen...). En vaak werkt dat ook wel, zelfs bij mij. Zoals bij American Idoiot of Warning van Green Day, Killing Loneliness van HIM of I Caught Fire van The Used.
Maar vaak heeft de titel weinig tot niets met het nummer te maken. Het is zelfs zo dat deze er niet uit voortkomt of niet is gebaseerd op de tekst. Creatief, true, maar ook wel eens vervelend. Pete Wentz Is The Only Reason We're Famous van Cobra Starship is zo'n voorbeeld: bij gebrek aan beter (vermoedelijk) wordt de naam van een collega gebruikt.
Andere titels hebben wel overeenkomsten met de inhoud, maar zijn geen kernzin of -woord, zoals bij Brick By Boring Brick van Paramore. Erg creatief vind ik Fall Out Boy, en deze band is dan ook een geval apart. Titels als Disloyal Order Of Water Buffaloes, Headfirst Slide Into Cooperstown On A Bad Bet, I'm Like A Lawyer With The Way I'm Always Trying To Get You Off (me & you), Our Lawyer Made Us Change The Name Of This Song So We Wouldn't Get Sued en I've Got A Dark Alley And A Bad Idea That Says You Should Shut Your Mouth (summer song) zijn eerder regel dat uitzondering.
Een andere band die ook dol is op dit soort nietszeggende titels (alhoewel, daar valt ook wel weer heel wat over te zeggen - want misschien zeggen deze titels juist wel meer dan het nummer zelf), is Panic! At The Disco (The Only Difference Between Martyrdom And Suicide Is Press Coverage, London Beckoned Songs About Money Written By Machines en There's A Good Reason These Tables Are Numbered Honey, You Just Haven't Thought Of It Yet). Overigens heeft Panic dit bij het laatste album afgezworen en zijn er titels als Nine In The Afternoon en The Piano Knows Something I Don't Know - fragmenten die netjes in de tekst terugkomen.
Titels met daarin getallen zijn ook geliefd: 27 (Fall Out Boy), L490 (30 Seconds To Mars), 22 (Lily Allen) en 40' (Franz Ferdinand).
Kortom, als je als artiest wil dat het gros van de luisteraars onthoudt waar het nummer over gaat, dan is het handig om een titel aan het nummer te geven dat de inhoud van de songtekst weergeeft. Maar erg creatief is dat niet, en ook niet altijd even makkelijk (aangezien niet alle nummers netjes een refrein hebben en dus geen woorden die terugkomen). Een andere oplossing is om de titel wel de lading van de boodschap te laten dekken. Maar een ding is zeker: als er ook nog maar een nummer uitkomt dat Untitled heet, dan heeft die artiest voor mij echt onder de maat gepresteerd.
'I don't just want to be a footnote in someone else's happiness'
Fall Out Boy - Headfirst Slide Into Cooperstown On A Bad Bet
vrijdag 26 februari 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten