Een paar jaar geleden hoorde ik voor het eerst in mijn omgeving dat Valentijn niet leuk is, want 'veel te commercieel, de concerns zijn uit op je geld en totale neppe romantiek'.Oké, dacht ik toen. Dat vind ik eigenlijk ook. Misschien had het er iets mee te maken dat ik toen nog niemand had om Valentijnsdag mee te vieren. Maar ook was ik geen stille aanbidder, laat staan dat ik vermoedde dat ik er zelf een had. Kortom, me aansluiten bij de meerderheid was niet zo'n probleem. Ik kon lekker doen alsof ik recht van spreken had, terwijl dat natuurlijk helemaal niet zo was.
Nu hoor ik echter nog steeds hetzelfde oordeel over de dag des Liefde. Hoewel de winkels volstaan met hartjes, knuffels, chocola en andere dingen die op een vage manier de liefde moeten verklaren aan een ander, hoor ik iedereen zeggen dat ze niets aan Valentijn doen. Maar waarom besteedt elke winkel er dan toch zoveel aandacht aan?
Dat moet betekenen dat er wel degelijk mensen zijn die vrolijk worden van Valentijn. Dat er niet alleen mensen zijn die zich op zo'n dag totaal alleen voelen of beledigd omdat hun geliefde heeft besloten niet even iets extra's te doen. Maar waar zijn die mensen dan? De enige mogelijkheid is dat zij, degene die er voor uitkomen een hekel te hebben aan Valentijn, er eigenlijk dol op zijn. Maar dat niet durven te vertellen. Zijn ze bang om veroordeeld te worden? Bang om voor hun eigen mening uit te komen? Makke schaapjes, net als ik eerst?
Ik denk dat het tegenwoordig origineler is om Valentijn wel leuk te vinden, dan niet. Want is Valentijn nou zoveel erger dan Kerst? Daar doet ook iedereen aan mee, en niet eens vanuit religieus oogpunt, maar omdat het is aangeleerd. Dan is Valentijnsdag nog iets dat je kunt snappen, kunt relativeren vanuit een bepaald oogpunt. En ook als jij dit jaar geen Valentijn hebt, is al dat snoep nog ergens goed voor.
Volgens Wiki is Valentijn een dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven (''Extra' aandacht? Laat me toch eens met rust, man') met cadeautjes, bloemen of kaarten. 'Een meisje moet een brief schrijven aan de jongen, en de jongen een roos geven aan het meisje'. Kijk, als er dingen worden opgelegd, is het al een stuk minder mooi.
Ik ben dit jaar voor een heel originele Valentijn: schrijf nu eens zelf je kaart, verzin zelf een cadeautje. Maar ik snap ook wel dat het zo niet werkt. Want waarom zouden we zo ons best doen, als een winkel het kant en klaar aanlevert? Nu is het een dag waarop je alles uit handen geeft, terwijl het toch eigenlijk om iets heel anders gaat.
'My tongue is lost, so I can't tell you - please just see it in my eyes'
Snow Patrol - Headlights On Dark Roads

Geen opmerkingen:
Een reactie posten