Vermaak

Er zijn bepaalde dingen waaraan je van iemand kunt zien wat voor persoon het is. Schoenen, de playlist van een Ipod en iemands telefoon. Maar ook boeken kunnen veel details loslaten. In de trein let ik dan ook in het bijzonder op wat voor titels mijn medepassagiers uit hun tas halen.
Vanmiddag ging er tegenover mij een man van gemiddelde leeftijd zitten (gemiddeld, gemiddeld - wat is nou gemiddeld... oke, iemand van boven de dertig). Zoals veel mensen die niet vaak met de trein gaan (of mensen die het niet erg vinden om veel ruimte in beslag te nemen), trok ook hij zijn jas uit en zette zijn tas op de bank naast hem neer. Zijn benen sloeg hij heel metromanachtig over elkaar en uit de tas viste hij een gele broodtrommel. Dat deed hij overigens met een lichte trilling in zijn lijf, alsof hij erg veel haast had.
Uit de broodtrommel verschenen maïsboterhammen met kaas - die niet waren doorgesneden, maar die hij terplekke doormidden scheurde. Erg on-mexicaansegriep; niks geen ontsmettingsmiddel of voorzorgsmaatregelen, maar lekker met zijn kantoorbaanhanden, die elke dag handjes schudden en pennen (van anderen) vasthouden. Vast zo'n man die na toiletgebruik zijn handen niet wast.
Na de boterham verscheen er een boek. Ik had een dik literatuur boek verwacht, enigszins, of een boek over wiskundige formules. De beste man las echter in 'Hoe mannen en vrouwen met elkaar communiceren', met als ondertitel: 'Je begrijpt me gewoon niet!'. Verschillende hoekjes van bladzijdes waren omgevouwen tot ezelsoor (wat ik overigens zwaar beledigend vind voor een boek).
Nu weet ik natuurlijk niet in wat voor situatie de man zich bevindt, die volkomen toevallig tegenover mij in de trein ging zitten. Maar ik kan wel heel wat bedenken. Zijn vrouw zal thuis wel de touwtjes in handen hebben, ze heeft vast de broek aan in de relatie ('Jij gaat nu dit boek lezen, want ik ben van mening dat wij niet goed met elkaar communiceren. Ik voel dat jij mij niet begrijpt.'). En gedwee als hij is, gaat hij er niet tegenin, maar leest hij bloedserieus de hele pil uit. Incluis het bedenkelijk in de lucht staren, nadenkend over of de stof van toepassing is op zijn relatie en of hij het daar mee eens is. En nog belangrijker: of hij er iets aan kan veranderen.
Het kan natuurlijk ook zo zijn dat de man helemaal geen relatie heeft, en dat hij het boek leest ter inspiratie voor de relatie die hij hoopt in de toekomst te gaan hebben ('Ik weet precies wat je denkt, en jij mag het zo voelen. Maar nu zou je kunnen beslissen om ook te luisteren naar wat ik te zeggen heb. Goed, schatje?').
Ik weet het niet. Ik hoop dat ik niet te opvallend af en toe mijn oog op de man heb laten vallen. Oordelen hoop ik niet snel te doen. Maar vermakelijk is het wel.

'You really think you're in control?'
Gnarls Barkley - Crazy