Mutsen

Van te voren had ik er helemaal geen rekening mee gehouden, dat er ontzettend veel bij een weekje Finland komt kijken. Het is nog lang niet allemaal geregeld als je een leuk hotel hebt uitgezocht en je eenmaal hebt geboekt: dan begint het avontuur pas - en dan ben je nog maar in Nederland.

Het begon bij een zoektocht naar een mooie winterjas. Want met mijn H&M'etje ben ik niet verzekerd van een warm lijf bij temperaturen onder de -10graden. Meteen was ik verkocht bij het zien van een witte jas van Protest (sportief en met een bontkraag - nep?). Ik ben helemaal niet zo van de Michelin-achtige jassen, na jarenlang een lichtblauw geval te hebben gedragen - een beetje tegen mijn zin in - maar deze voldoet aan de eis: leuk om te zien en ook functioneel.
Een verkoopster van de Perry noemde mij in die jas echter 'een beetje ordinair' (ik had haar overigens nooit naar haar mening gevraagd, en ik vind: geef die dan ook niet, tenzij ik expliciet zeg: 'toe, wees eerlijk...'). Weken ben ik er chagerijnig om geweest, maar besloot na een tijdje toch om me er niets van aan te trekken. Dan maar ordinair, en wel warm.

Ook mijn moeder kwam thuis met een nieuwe jas (haar oude winterjas heeft geen rits en moet dus over het hoofd: zwaar vervelend). De 'Icepeak' bleek vol met verrassingen te zitten, waar ze in de winkel nog geen weet van had. Zo kwamen we er achter dat er bij elk (verstopt) vakje een labeltje zit, met daarop het voorwerp afgebeeld waarvoor je geacht wordt het vakje te gebruiken (telefoon/muts/mp3). Aan het netje voor de muts zit ook een doekje vast, waarmee je je ski bril kunt afvegen (inmiddels hebben we alles dat we denken nodig te hebben; een skibril zit daar niet bij). Op de mouw zit een dik, plastic, vierkant gevalletje, met daarop 'avalache rescue system'. Fijn: ik ga mijn moeder in ieder geval niet kwijtraken als we bedolven worden onder een lawine.

Ik heb inmiddels ook een lekker warme skibroek, pullies (het woord 'pully' zou verboden moeten worden), een vest en speciale sokken (en ik draag al standaard kousen en beenwarmers - dit belooft nog warmer te zijn), een hele leuke muts (volgens mijn moeder staat alles me... en ik kon dus uiteraard ook niet kiezen - het is een wollen geworden, met een bolletje bovenop en aan de oorflappen gevlochten sliertjes) en wanten. Mijn vriend heeft het al gehad over lang ondergoed, een soort maillot in legergroen ('We're men... we're men in tights!' - Monty Python, Robin Hood).

Zo ben ik zelfs al voordat we het land uit zijn, een fortuin kwijt aan een totale garderobe, enkel voor een weekje in Winter Wonderland. Het is het waard hoor, maar ik hoop maar dat het met oud&nieuw gaat sneeuwen en dat het minstens -20 wordt.. Dan is het allemaal niet voor niets geweest.

'I can hear it calling me the way it used to do, I can hear it calling me back home'

Led Zeppelin - Baby, I'm Gonne Leave You